شاید روزی خورشید بتابد، چشمهایت را ببند

چشمه هم که باید،بشکند سنّت مرداب
دیگر از جوشش افتاد
او فقط،راه نجات است .
از هلاک،در محضر خاک
تا بخواهد می تواند
بخروشاند دریا
حیف مسدود تضاد است.
خسته از موج و نوسان

لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 12:4 توسط Ramtin |

دوشنبه نوزدهم شهریور 1386

گل مرداب

آسمان آنقدر به تنهایی دریا گریه نکرد تا مرداب شد.
مرداب دیگر نه تنها بود نه حسرت دریا شدن داشت.

لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 18:52 توسط p |

یکشنبه هجدهم شهریور 1386

The man who sold the world

در افق های تهی،
در کمین تو ای تنها ستاره ی قطبی
من به بیراهه روی آوردم

سر به چشمک زن های،ناشی
بی دلیل ،دل شب گیر سپردم

و برای تو،

بی ارزش ترین،پست ترین ، دور ترین
ذره ی خاکی نامرئی مایوس شده ام

لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 23:25 توسط Ramtin |

جمعه شانزدهم شهریور 1386

me haces falta

چشمهایت را ببند
تاریکی آن ها را آزار می دهد
شاید روزی خورشید راه همیشگی اش را گم کند
شاید شبی ماه اینجا سرک بکشد
چشمهایت را ببند
این همه تاریکی آن ها را آزار می دهد

لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 20:27 توسط p |

پنجشنبه پانزدهم شهریور 1386

Agreed

اینجا که کدورت پای هر تیر چراغ برق،
سایه های نیمه جان بادبادک ها را می گیرد هدف.
جیره ای بنزین هم؛انجماد قلب ها را باز از هم نمی گرداند
کبریت می خواهی؟...آخر صف؛ته خط...سر چهار راه شهر
قیمتش آری نرخ یک تاب خوردن کودکی که در پارک ها نیست دیگر
من موافقم....شاید آن روز که خورشید تابد...
ما همه چشم ها را ببندیم تا ابد.

لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 20:56 توسط Ramtin |